Timken, önceden ayarlanmış boşluklu rulman bileşenlerine ek olarak, rulman boşluğunu otomatik olarak ayarlamak için yaygın olarak kullanılan beş yöntem (yani SET-RIGHT, ACRO-SET, PROJECTA-SET, TORQUE-SET ve CLAMP-SET) geliştirmiştir; bunlar manuel ayarlama seçenekleri olarak da kullanılabilir. Bu yöntemlerin çeşitli özelliklerini tablo formatında göstermek için Tablo 1 - "Konik makaralı rulman boşluk ayarlama yöntemlerinin karşılaştırılması"na bakınız. Bu tablonun ilk satırı, her yöntemin rulman montaj boşluğunun "aralığını" makul bir şekilde kontrol etme yeteneğini karşılaştırmaktadır. Bu değerler, boşluğun "ön yükleme" veya "eksenel boşluk" olarak ayarlanmasına bakılmaksızın, her yöntemin boşluk ayarlamasındaki genel özelliklerini göstermek için kullanılır. Örneğin, SET-RIGHT sütununda, belirli rulman ve gövde/şaft tolerans kontrolleri nedeniyle beklenen (yüksek olasılık aralığı veya 6σ) boşluk değişimi, tipik minimum 0,008 inç ile 0,014 inç arasında değişebilir. Boşluk aralığı, rulmanın/uygulamanın performansını en üst düzeye çıkarmak için eksenel boşluk ve ön yükleme arasında bölünebilir. Şekil 5'e bakınız: "Yatak Boşluğunu Ayarlamak İçin Otomatik Yöntemin Uygulanması". Bu şekil, konik makaralı yatak boşluğu ayarlama yönteminin genel uygulamasını göstermek için tipik bir dört tekerlekten çekişli tarım traktörü tasarımını örnek olarak kullanmaktadır.
Bu modülün sonraki bölümlerinde, her bir yöntemin uygulama süreçlerinin özel tanımlarını, teorilerini ve biçimsel süreçlerini ayrıntılı olarak ele alacağız. SET-RIGHT yöntemi, TIMKEN konik makaralı rulmanın manuel olarak ayarlanmasına gerek kalmadan, rulmanın ve montaj sisteminin toleransını kontrol ederek gerekli boşluğu elde eder. Bu toleransların rulman boşluğu üzerindeki etkisini tahmin etmek için olasılık ve istatistik yasalarını kullanıyoruz. Genel olarak, SET-RIGHT yöntemi, şaft/rulman yuvasının işleme toleranslarının daha sıkı kontrolünü gerektirirken, rulmanların kritik toleranslarını (doğruluk dereceleri ve kodları yardımıyla) sıkı bir şekilde kontrol etmeyi de gerektirir. Bu yöntem, montajdaki her bir bileşenin kritik toleranslara sahip olduğuna ve belirli bir aralıkta kontrol edilmesi gerektiğine inanır. Olasılık yasası, montajdaki her bir bileşenin küçük bir toleransa veya büyük toleransların bir kombinasyonuna sahip olma olasılığının çok küçük olduğunu gösterir. Ve istatistiksel kurallara göre, tüm parça boyutlarının üst üste binmesi, olası tolerans aralığının ortasına düşme eğilimindedir (Şekil 6). SET-RIGHT yönteminin amacı, rulman boşluğunu etkileyen en önemli toleransları kontrol etmektir. Bu toleranslar tamamen rulmanın iç yapısıyla ilgili olabilir veya belirli montaj bileşenlerini (örneğin, Şekil 1 veya Şekil 7'deki A ve B genişlikleri, şaft dış çapı ve rulman yuvası iç çapı) içerebilir. Sonuç olarak, rulman montaj boşluğunun kabul edilebilir bir SET-RIGHT yöntemine göre yüksek olasılıkla ayarlanması sağlanır. Şekil 6. Normal dağılımlı frekans eğrisi değişkeni, x0.135%2.135%0.135%2.135%100 değişken aritmetik Ortalama değer 13.6% 13.6% 6s68.26%sss s68.26%95.46%99.73%x Şekil 5. Otomatik rulman boşluğu ayar yönteminin uygulama frekansı Frekans Ön tekerlek motoru redüksiyon dişlisi Arka tekerlek güç çıkışı Arka aks merkez mafsallı şanzıman Eksenel fan ve su pompası giriş mili ara mil güç çıkışı debriyaj mili pompa tahrik cihazı ana redüksiyon ana redüksiyon diferansiyel giriş mili ara mil çıkış mili diferansiyel planet redüksiyon cihazı (yan görünüm) mafsal direksiyon mekanizması konik makaralı rulman boşluğu Ayar yöntemi SET-RIGHT yöntemi PROJECTA-SET yöntemi TORQUE-SET yöntemi CLAMP-SET yöntemi CRO-SET yöntemi Önceden ayarlanmış boşluk bileşen aralığı (genellikle olasılık güvenilirliği %99.73 veya 6σ'dur, ancak daha yüksek üretimde bazen gerektirir) %99,994 veya 8σ). SET-RIGHT yöntemi kullanılırken herhangi bir ayarlama gerekmez. Tek yapılması gereken makine parçalarını birleştirmek ve sıkıştırmak.
Bir montajda yatak boşluğunu etkileyen tüm boyutlar, örneğin yatak toleransları, şaft dış çapı, şaft uzunluğu, yatak yuvası uzunluğu ve yatak yuvası iç çapı, olasılık aralıkları hesaplanırken bağımsız değişkenler olarak kabul edilir. Şekil 7'deki örnekte, hem iç hem de dış halkalar geleneksel sıkı geçme yöntemiyle monte edilmiş ve uç kapağı şaftın bir ucuna basitçe sıkıştırılmıştır. s = (1316 x 10-6)1/2 = 0,036 mm³ s = 3 x 0,036 = 0,108 mm (0,0043 inç) 6s = 6 x 0,036 = 0,216 mm (0,0085 inç) Montajın %99,73'ü (olasılık aralığı) için olası aralık = 0,654 mm (0,0257 inç). Montajın %100'ü için (örneğin), ortalama boşluk olarak 0,108 mm (0,0043 inç) seçin. Montajın %99,73'ü için olası boşluk aralığı sıfırdan 0,216 mm'ye (0,0085 inç) kadardır. †İki bağımsız iç halka, bağımsız bir eksenel değişkene karşılık gelir, bu nedenle eksenel katsayı iki katıdır. Olasılık aralığı hesaplandıktan sonra, gerekli yatak boşluğunu elde etmek için eksenel boyutun nominal uzunluğunun belirlenmesi gerekir. Bu örnekte, şaft uzunluğu hariç tüm boyutlar bilinmektedir. Uygun yatak boşluğunu elde etmek için şaftın nominal uzunluğunun nasıl hesaplanacağına bakalım. Şaft uzunluğunun hesaplanması (nominal boyutların hesaplanması): B = A + 2C + 2D + 2E + F[ [2burada: A = dış halkalar arasındaki gövdenin ortalama genişliği = 13.000 mm (0.5118 inç) B = şaft uzunluğunun ortalaması (Belirlenecek) C = Montajdan önce ortalama yatak genişliği = 21.550 mm (0.8484 inç) D = Ortalama iç halka uyumu nedeniyle artan yatak genişliği* = 0.050 mm (0.0020 inç) E = Ortalama dış halka uyumu nedeniyle artan yatak genişliği* = 0.076 mm (0.0030 inç) F = (gerekli) ortalama yatak boşluğu = 0.108 mm (0.0043 inç) * Eşdeğer eksenel toleransa dönüştürülmüştür. İç ve dış halka koordinasyonu için uygulama kılavuzunun "Timken® Konik Makaralı Rulman Ürün Kataloğu" bölümüne bakın.
Yayın tarihi: 28 Haz-2020