Selain komponen galas pelepasan pratetap, Timken telah membangunkan lima kaedah yang biasa digunakan untuk menetapkan pelepasan galas secara automatik (iaitu SET-RIGHT, ACRO-SET, PROJECTA-SET, TORQUE-SET dan CLAMP-SET) sebagai pilihan Pelarasan manual. Rujuk Jadual 1-"Perbandingan kaedah pelepasan set galas penggelek tirus" untuk menggambarkan pelbagai ciri kaedah ini dalam format jadual. Baris pertama jadual ini membandingkan keupayaan setiap kaedah untuk mengawal "julat" pelepasan pemasangan galas secara munasabah. Nilai-nilai ini hanya digunakan untuk menggambarkan ciri keseluruhan setiap kaedah dalam menetapkan pelepasan, tanpa mengira sama ada pelepasan ditetapkan kepada "pramuat" atau "pelepasan paksi". Contohnya, di bawah lajur SET-RIGHT, perubahan pelepasan yang dijangkakan (selang kebarangkalian tinggi atau 6σ), disebabkan oleh kawalan toleransi galas dan perumah/aci tertentu, mungkin berkisar dari minimum tipikal 0.008 inci hingga 0.014 inci. Julat pelepasan boleh dibahagikan antara pelepasan paksi dan pramuat untuk memaksimumkan prestasi galas/aplikasi. Rujuk Rajah 5-"Penggunaan Kaedah Automatik untuk Menetapkan Jarak Galas". Rajah ini menggunakan reka bentuk traktor pertanian pacuan empat roda tipikal sebagai contoh untuk menggambarkan aplikasi umum kaedah penetapan jarak galas penggelek tirus.
Kami akan membincangkan secara terperinci definisi, teori dan proses formal khusus bagi setiap aplikasi kaedah dalam bab-bab berikut dalam modul ini. Kaedah SET-RIGHT memperoleh kelegaan yang diperlukan dengan mengawal toleransi galas dan sistem pemasangan, tanpa perlu melaraskan galas penggelek tirus TIMKEN secara manual. Kami menggunakan hukum kebarangkalian dan statistik untuk meramalkan kesan toleransi ini terhadap kelegaan galas. Secara amnya, kaedah SET-RIGHT memerlukan kawalan yang lebih ketat terhadap toleransi pemesinan perumah aci/galas, sambil mengawal dengan ketat (dengan bantuan gred dan kod ketepatan) toleransi kritikal galas. Kaedah ini percaya bahawa setiap komponen dalam pemasangan mempunyai toleransi kritikal dan perlu dikawal dalam julat tertentu. Hukum kebarangkalian menunjukkan bahawa kebarangkalian setiap komponen dalam pemasangan menjadi toleransi kecil atau gabungan toleransi besar adalah sangat kecil. Dan ikuti "taburan toleransi normal" (Rajah 6), mengikut peraturan statistik, superposisi semua saiz bahagian cenderung berada di tengah-tengah julat toleransi yang mungkin. Matlamat kaedah SET-RIGHT adalah untuk mengawal hanya toleransi yang paling penting yang mempengaruhi kelegaan galas. Toleransi ini mungkin sepenuhnya dalaman galas, atau mungkin melibatkan komponen pelekap tertentu (iaitu, lebar A dan B dalam Rajah 1 atau Rajah 7, serta diameter luar aci dan diameter dalam perumah galas). Hasilnya, dengan kebarangkalian yang tinggi, kelegaan pemasangan galas akan berada dalam kaedah SET-RIGHT yang boleh diterima. Rajah 6. Pembolehubah lengkung frekuensi bertaburan normal, x0.135%2.135%0.135%2.135%100% aritmetik pembolehubah Nilai purata 13.6% 13.6% 6s68.26%sss s68.26%95.46%99.73%x Rajah 5. Kekerapan aplikasi tetapan automatik kaedah pelepasan galas Kekerapan gear pengurangan enjin roda hadapan Pengangkut kuasa roda belakang Kotak gear artikulasi tengah gandar belakang Aci input kipas paksi dan pam air aci perantaraan pengangkut kuasa aci klac peranti pemacu pam pengurangan utama aci input pembezaan pengurangan utama aci perantaraan aci output pembezaan peranti pengurangan planet (pandangan sisi) mekanisme stereng buku jari pelepasan galas penggelek tirus Kaedah tetapan Kaedah SET-RIGHT Kaedah PROJECTA-SET Kaedah TORQUE-SET Kaedah CLAMP-SET Kaedah CRO-SET Julat komponen pelepasan pratetap (biasanya kebolehpercayaan kebarangkalian ialah 99.73% atau 6σ, tetapi dalam pengeluaran dengan output yang lebih tinggi, Kadangkala memerlukan 99.994% atau 8σ). Tiada pelarasan diperlukan apabila menggunakan kaedah SET-RIGHT. Apa yang perlu dilakukan hanyalah memasang dan mengapit bahagian mesin.
Semua dimensi yang mempengaruhi kelegaan galas dalam sesuatu pemasangan, seperti toleransi galas, diameter luar aci, panjang aci, panjang perumah galas dan diameter dalam perumah galas, dianggap sebagai pembolehubah bebas apabila mengira julat kebarangkalian. Dalam contoh dalam Rajah 7, kedua-dua cincin dalam dan luar dipasang menggunakan padanan ketat konvensional dan penutup hujung hanya diapit pada satu hujung aci. s = (1316 x 10-6)1/2= 0.036 mm3s = 3 x 0.036=0.108mm (0.0043 inci) 6s = 6 x 0.036= 0.216 mm (0.0085 inci) 99.73% daripada pemasangan (julat kebarangkalian) selang yang mungkin = 0.654 Untuk pemasangan 100% mm (0.0257 inci) (contohnya), pilih 0.108 mm (0.0043 inci) sebagai purata kelegaan. Bagi 99.73% daripada pemasangan, julat kelegaan yang mungkin ialah sifar hingga 0.216 mm (0.0085 inci). †Dua cincin dalam bebas sepadan dengan pembolehubah paksi bebas, jadi pekali paksi ialah dua kali ganda. Selepas mengira julat kebarangkalian, panjang nominal dimensi paksi perlu ditentukan untuk mendapatkan kelegaan galas yang diperlukan. Dalam contoh ini, semua dimensi kecuali panjang aci diketahui. Mari kita lihat cara mengira panjang nominal aci untuk mendapatkan kelegaan galas yang betul. Pengiraan panjang aci (pengiraan dimensi nominal): B = A + 2C + 2D + 2E + F[ [2 di mana: A = lebar purata perumah antara cincin luar = 13.000 mm (0.5118 inci) B = purata Panjang aci (TBD) C = Lebar purata galas sebelum pemasangan = 21.550 mm (0.8484 inci) D = Lebar galas yang meningkat disebabkan oleh padanan cincin dalam purata* = 0.050 mm (0.0020 inci) E = Lebar galas yang meningkat disebabkan oleh padanan cincin luar purata* = 0.076 mm (0.0030 inci) F = Jarak purata galas = 0.108 mm (0.0043 inci) * Ditukar kepada toleransi paksi setara. Rujuk bab "Katalog Produk Galas Penggelek Tirus Timken®" dalam panduan amalan untuk koordinasi cincin dalam dan luar.
Masa siaran: 28 Jun 2020